സഹൃദയ സൗഹൃദം. (കവിത)

സഹൃദയ സൗഹൃദം. (കവിത)

0
637
മഞ്ജുള ശിവദാസ്‌ റിയാദ്.
അവസരവാദികളൊത്തൊരു സഖ്യം-
അകാലമൃത്യു സമാനം തന്നെ.
അസ്വാഭാവിക സ്നേഹപ്രകടന-
മെന്തോ ദു:സ്സൂചനതന്നെ.
അസ്ഥിരമായ വചസ്സു വിതക്കും,
അതിരുകവിഞ്ഞു പുകഴ്ത്തീടും,
അപായ സൂചന ഗൌനിക്കാത്തവര്‍-
വാരിക്കുഴിയില്‍ പതിച്ചീടാം.
കിട്ടാക്കനിയെക്കാട്ടി തന്നുടെ-
ത്യാഗമതെന്നുര ചെയ്തും,
പരനാര്‍ജിച്ച കരുത്തും തന്നുടെ-
കൃപയാണെന്നു കഥിച്ചും,
കപടത സ്മിതവദനത്തിലൊളിച്ചും-
കടമകളൌദാര്യത്തില്‍ മൊഴിഞ്ഞും,
ഉലകിതില്‍ സ്വയമേ ശ്രേഷ്ഠത-
ഭാവിച്ചമരുകയാണവിവേകത്താല്‍.
കണ്ടതു വളരെത്തുച്ഛംമാത്രം-
കാണാപ്പൊരുളുകളിനിയും മിച്ചം.
മിന്നീടുന്നവയൊക്കെപ്പൊന്ന-
ല്ലെന്നൊരു പഴമൊഴിയോര്‍ത്തീടാം.
സൗഹൃദവേരുകളാഴ്ന്നീടട്ടെ-
ഭൂരുഹസമമതു വളരട്ടെ,
കൂണുകള്‍പോലെ മുളക്കും മൈത്രി-
കളല്‍പ്പായുസ്സാം കുമിളകള്‍പോല്‍.
അഴലുനിഴല്‍ പാകീടും വീഥിയില്‍-
തന്‍ നിഴല്‍ പോലുമകന്നീടുമ്പോള്‍,
കൂടെയണച്ചുപിടിക്കാന്‍ പാണികള്‍-
നീട്ടും സൗഹൃദചിന്ത മതി.

Share This:

Comments

comments