കാലം മായിക്കാത്ത സ്നേഹമാണച്ഛൻ.(കവിത) 

0
129

പി. സി. മാത്യു.

അമ്മയുറങ്ങി, അമ്മാവനുറങ്ങി, അന്തിക്കള്ളധികം മോന്തി വൈകിയെത്തും
അയൽവാസി അപ്പുക്കുട്ടനുറങ്ങി, അയൽവക്കക്കാരൊക്കെയുറങ്ങിയെന്നിട്ടും
അച്ഛനുറങ്ങിയില്ലിനിയും മക്കൾ മടങ്ങിയെത്തിയിട്ടില്ല പട്ടണത്തിൽ നിന്നും
അച്ഛനുറങ്ങാൻ കഴിയുന്നീല അമ്മ പലവട്ടം വിളിച്ചിട്ടും മക്കളിങ്ങെത്താതെ…

അച്ഛനുറങ്ങാത്ത വീടാണെൻ്റെ വീട്, വിളക്കണയാത്ത വീടാണെൻ്റെ വീട്….
അമ്മയും അമ്മൂമ്മയും ഗ്രാമമൊക്കെയുമുറങ്ങിയാലും എന്റച്ഛനുറക്കമില്ല.
സന്ധ്യക്ക്‌ തിരികൊളുത്തി സന്ഡ്യാ പ്രാർത്ഥന തീർന്നിട്ടുമെത്താത്തോർക്കായ്
സഹന ശക്തി സംഭരിച്ചെന്നച്ഛൻ കാത്തിരിക്കും തുറന്നുവെച്ച കണ്ണും കാതുമായി.

ഇന്നിനി മക്കളെത്തുമതിവേഗമെന്നച്ഛനോർത്തു, “അച്ഛൻ ദിനമല്ലേ” ഇന്നേവർക്കും
ഇഷ്ടം കാട്ടി ഇണക്കുവാൻ മക്കൾ വരും, അമ്മക്ക് നൽകിയ സമ്മാനങ്ങളെപ്പോൽ
സമ്മാനങ്ങൾ കൊണ്ടുതരാൻ മക്കളെത്തുമല്പം നേരത്തേയെന്നോർത്തോർത്തു മനം
സന്തോഷത്താൽ നിറഞ്ഞച്ഛനുമ്മറപ്പടിയിലാ ചിമ്മിനിവെട്ടത്തിൽ കാത്തിരിക്കെ…

മക്കൾ വിളിച്ചു ഫോണിൽ പറഞ്ഞച്ഛനുറങ്ങിക്കോ ഞങ്ങളെത്തുവാൻ വൈകും
മനമിത്തിരി നൊന്തെങ്കിലും കാത്തിരുന്ന് കഥകളെഴുതിയ അച്ഛനാണെന്റച്ചൻ.
കലയിലും കായികത്തിലും ഞങ്ങളെ ഞങ്ങളാക്കുവാനച്ഛൻ കാട്ടിയ ഉല്സുകത…
കാലത്തിനുപോലും മായിക്കുവാൻ കഴിയിലെന്ന സത്യമാണ് സ്നേഹമാമച്ഛൻ.

കപ്പലണ്ടി മുട്ടായി പെട്ടിനിറയെ നാട്ടിലിലെത്തിച്ചു ക്ഷാമകാലത്തും ഞങ്ങളെ
കഴിപ്പിച്ച സ്നേഹവാൻ മറന്നീല സ്കൂളവധിക്കു സുഖവാസസ്ഥലമാം കുറ്റാലത്തിൽ
അമ്മക്കൊപ്പം രണ്ടുമാസം വീതം താമസിപ്പിക്കുവാൻ, സഹ്യനുള്ളിലെ ഏലക്കാട്ടിൽ
അമ്പരപ്പിക്കും അത്തിപ്പഴങ്ങളും വൻ തേനും മോറീസ് വാഴപ്പഴങ്ങളും നൽകുവാൻ.

അച്ഛനിന്നരികിലില്ലിപ്പോഴെങ്കിലും താമസിക്കുന്നു വാനിലൊരുവീട്ടിൽ സുഖമായ്…
അന്നൊരിക്കെലെൻ സ്വപ്നത്തിൽ ചൊന്നാവിവരം ദൂരെ നിന്നൊരു ഫോൺ സന്ദേശമായ്
സ്വാന്തനമേകുവാനെൻ ഹൃത്തിനാ സന്ദേശമൊരു ആകാശദൂതു പോൽ മാറിയെങ്കിലുമാ
സങ്കടം സൃഷ്ടിച്ച ശൂന്യമാം ദുരൂഹത നഷ്ടപ്പെടുന്നവനുമാത്രമറിയുന്ന നഷ്ടമാണ് സത്യം.

Share This:

Comments

comments